12-09-05

In memoriam Willem

Een greep uit wat in de verslagen staat.De eerste activiteit was alvast geslaagd. Open monumentendag op 8 september 2002.Willem en Kymer waren hun woord getrouw en gewapend met paraplu’s waarmee eerst een gevecht in regel werd uitgevoerd, trokken we naar het Maritiem Instituut, want Willem wilde graag dat Kymer visser zou worden, maar die zag dat precies niet zo zitten.Dan naar de Japanse tuin en het Châtelet waar Kymer, als een geboren komiek, zijn gewrichten met oorverdovend lawaai liet kraken.Een ellenlange wandeling op het domein Raversijde had onze voeten zo gekweld en daarenboven hadden we de monumentenbus gemist. Energieke Willem ging dan maar met de tram de auto ophalen in Oostende om de pijnlijke voeten naar huis te voeren.Wij waren zeer actief in die beginperiode. Op 22 september 2002 Autoloostende.Deze keer waren we met zeventien en wonder boven wonder waren Willem en Kymer als eersten present. Maar ja, we gingen ook naar het groot volksontbijt dat we op voorhand betaald hadden. En dan op weg voor een dagje gratis cultuur en ontspanning. Zo maakten we in het Heemkundig museum iets heel eigenaardigs mee : er waren veel zaaltjes en overal waar we kwamen was dezelfde zaalwachter aanwezig. Spookachtig, nog nooit meegemaakt ! Zou dat misschien iets te maken kunnen hebben met die twee rakkers, Kymer en Dwayne, die we bij hadden ? ? ?De ganse dag hebben we ons kinderlijk geamuseerd en wat is leuker dan een leven lang te kunnen genieten van de kinderlijke geneugten van het leven ?Het kon niet genoeg zijn in die tijd. Op 6 oktober bezochten Peter, Mariette, Willem en Kymer enkele open bedrijven : een paardenmelkerij in Koekelare en een kaaaaaasfabriek. Kymer herhaalde het de ganse dag dat we naar de kaaaaaaaasfabriek geweest waren. Bij de paarden hadden we al een voorraad melk en yougurt ingeslagen en in de kaaaaaaasfabriek liet een guitige boerendochter ons proeven van de verschillende kazen, zodat we natuurlijk grote stukken kaas kochten. Willem kreeg met zijn bevallige charmes van de boerendochter een groot mes en zo ging de helft van onze aankopen eraan in het gezelschap van ambachtelijk gebrouwen biertjes.De ganse dag al had het herfstzonnetje onze ideeën vleugels gegevens en zo hadden we besloten om onze creativiteit los te laten op kerstversieringen. s’anderendaags mochten ‘s morgensvroeg verfrestjes halen bij Willem, maar zoals je kon verwachten lag die nog in zijn nest.Omdat Willem nog nooit van een agenda heeft gehoord was hij Halloween rats vergeten.En dan hebben we kerstversieringen gemaakt en te late BTW-aangiftes ingevuld. In 2003 hadden we het allemaal druk maar met velen waren we op post om de open bedrijven te bezoeken. En het waren er veel : chocolaterie Petra, de ingewanden van het zwembad in Middelkerke, de brandweer, vakantiehoeve ‘Nieuw Tempelhof’, de Holmenshoeve, het Kunstmatig Inseminatiecentrum voor varkens, het windmolenpark en tenslotte Westgolf. Na zo’n een drukke dag waren we maar al te blij dat Willem een toernee general gaf in de dranktent waar de drankjes toch gratis waren daar hij een hole in one geslagen had op de golf.Deze keer was Willem Halloween niet vergeten. Het Lydioske was voor de gelegenheid omgetoverd tot een spookie bedoening. Willem doorbrak als eerste de spinnenraggen en verschafte zich alzo de toegang. Daarna was hij voortdurend in telepathisch gesprek (via GSM) met een geest die komen zou maar in de donkere nacht de weg niet vond. Dan maar aan tafel voor Irish en Vegetarische Stew en het halloweenspektakel in het bosje. Daarna bezochten we de binnenstad en taxi’s brachten ons veilig thuis.Op een zonnige winterzondag stonden we allen om 11 uur voor het casino van Middelkerke. En raar maar waar Willem kwam er ook aangewaaid in een lange lederen jas. Het was een duinenwandeling met vraagjes voor de aandachtige kijker. Die van Lydios die wisten dat daar in die duinen tussen Middelkerke en Raversijde geen cafeetjes zijn en het enthousiasme was groot, toen zij af en toe de fles jenever bovenhaalden. In Oostende werd de uitslag van de wedstrijd bekend gemaakt en Willem had niet zo zijn best gedaan, maar was toch blij dat hij ook een kalender kreeg waarin stond :Een man uit Middelkerke, die hield niet zo van werken, en dacht ik ben, een echte vent, geef mij dus maar een sterke.In mei trokken we naar de ‘Dag van het Park’ omdat door onze aanwezigheid de Vlaamse overheid een subsidie van 50.000 euro zou toekennen aan de stad Oostende om de Konijnenvijver her aan te leggen. Het werd een gezellige dag die niet helemaal volgens schema verliep door het feit dat er veel getelefoneerd werd. Willem kon die dag de weg maar niet vinden, wij maar uitleggen en wachten en telkens we ons verplaatsten deden de telefoonbedrijven goede zaken. Uiteindelijk troffen we hem in café Den Haring waar hij gelukzalig in het zonnetje zat en zijn ietwat beneveld oog liet vallen op de vrouwtjes.Het was in 2004, 400 jaar geleden dat Oostende belegerd werd door de Spanjolen en die kwamen terug om het nog eens over te doen. Dus waren we van de partij. Die Spanjaarden vertelden veel en we hebben heel veel geleerd. Nu weet Willem hoe hij zelf verf kan maken en dus zeer snel rijk zal worden. Toen de pagadder arriveerde met de soldij, brak er een waar feest uit waar Inge en Willem direct aan mee deden en al dansend de show stolen.En dan was er eind 2004 een vierdaags reisje naar Altenahr. Willem besloot op het laatste ogenblik mee te gaan. Het was 25 jaar geleden dat hij nog in Duitsland geweest was en verheugde zich erop het land van zijn jeugd terug te zien. Dat hij geen zittend gat heeft vermoedden we reeds, maar na vier dagen zijn we het zeker. Zoals de bolletjes van kwikzilver glibberde hij telkens weg : op de trein, in het station, uit het hotel, uit het restaurant maar niet uit het café. Het was een dolle vierdaagse voor ons allemaal, voor Willem zeker. Hij wou namelijk in Duitsland blijven en trouwen met één van die leuke meiden. Maar ! ! !… ze moest wel de dochter van de patron zijn. Geen chance gehad, dus hebben we hem maar veilig naar huis meegenomen.Het Lydiosteam

09:07 Gepost door Het Lydiosteam | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |